Bangalore!

Ben weer verhuisd. Nu van de Guesthouse naar the Roundhouse. Omdat de twee Deense meiden, Kristina en Stine zijn vertrokken en Marleen naar de Bunkhouse is verhuisd met Jane. Ik wilde niet alleen in de Guesthouse blijven want het is er groot, eng en donker. Dus gevraagd of er een andere mogelijkheid was. Nu slaap ik in een grote, gele, zonnige kamer!

Op donderdagavond 19 april zijn, Vincent, Marleen, Jane en ik vertrokken naar Bangalore. Met een sleeperbus. Dit is een bus met bedden. Omdat we in de nacht zouden reizen was dit een makkelijkere manier van reizen. Wat erg goed bevallen is. Het is fijn om te kunnen slapen in een bed en niet het idee te hebben dat je aan het reizen bent. Heel anders dan de sleepertrain..

Om half 6 in de ochtend kwamen we aan in Bangalore. In een riksja gestapt en naar het hotel. Hier ingecheckt en nog even verder geslapen voordat we opstap zouden gaan. Rond 11 uur zijn we op stap gegaan. We zijn naar Cubbon Park gewandeld en hebben hier een bibliotheek bezocht. Omdat we nog niet hadden ontbeten begonnen we allemaal best wel trek te krijgen. Marleen had een restaurant gevonden in the bible! (Lonely Planet) Dus verder gewandeld. Het was toch wat verder dan we hadden gedacht en zijn toch maar in een riksja gestapt.

Lekker geluncht bij Infinetea's. Heel veel soorten thee. Het voelde alsof we even in een westerse wereld zaten in plaats van in de Indiaase wereld.

Dit gevoel ging de rest van de tijd in Bangalore door. In de avond namelijk naar Hard Rock Café geweest voor diner. Het was erg lekker! We zijn er een hele lange tijd gebleven omdat we natuurlijk alle cocktails van de kaart uit wilde proberen. Het was echt een hele gezellige avond. Een vriend van Jane was nog langs gekomen. Die had ze op haar vakantie leren kennen en hij woont in Bangalore dus kwam hij even langs.

Voor zaterdag hadden we een shopdag ingepland. We zijn naar een veelste dure Mall geweest! Denk maar aan merken als, Louis Vuitton, Burberry en die blablabla merken. Dus Zijn we hier niet heel lang gebleven. Wel hadden we een koffiebar gespot en hier zijn we dan ook beland. Lekker koffie gedronken. Het was een beetje zoals een Starbucks alleen dan Indiaas. Hierna naar een andere Mall geweest. Leuke schoentjes gekocht en toen naar Comercial Street. Ik geloof dat ze een bekende winkelstraat uit Amerika wilde nabootsen want het was een en al verlichting en heel veel winkels! Maar het was tof. Na onze shopdag waren we toch wel uitgeput en hongerig. We zijn naar Sunny's gegaan weer heel lekker gegeten! Alleen maar lekker eten dit weekend.

Na het eten werd Jane gebeld door een van de medewerkers van Teddy Exports dat mijn pakketje was gearriveerd. Ik dacht dat dat dinsdag pas zou komen maar oke zaterdag ook prima ik wacht wel tot ik weer thuis ben. Word ik 5 minuten later gebeld.. Dus ja wat doe je als gebeld wordt je neemt op. Was het Floris, ik dacht dat hij gewoon belde voor een praatje maar hij zei: Lizan, kijk is naar het nummer. Dus ik kijken naar het nummer was het een Indiaas nummer. Toen viel het kwartje voor me. Me pakketje is dus niet een pakketje, nee het is Floris! Maar omdat ik tot maandagavond in Bangalore zou blijven en ik dat toch wat te lang om mijn ‘pakketje' in ontvangst te nemen. Heb ik besloten om in plaats maandagavond zondagavond naar huis te gaan.

Zondag me ticket omgeboekt wat nog een hele klus was. Naar the travelagency de dame achter de balie begreep er niet heel veel. Maar uiteindelijk na een uur was het dan toch gelukt. Verder heb ik me dag wel goed ingevuld. We zijn naar de Botanische tuinen geweest. Het was hier echt heel groot en heel mooi. Verwacht je niet in zo grote stad. Bangalore is namelijk de op 3 na grootste stad in India. We hebben the Bull Tempel bezocht. En we zijn naar Tipu's Palace geweest. Om half 4 geluncht en toen terug naar het hotel om wat te rusten. Ik mocht het restaurant uitzoeken voor vanavond en dat werd een Spaans tapas restaurant met Sangria! Om half 10 werden we opgehaald door een riksja en hij bracht me naar het busstation. Voor het eerst alleen reizen door India en het beviel me best goed!

update

Me week was nogal rustig. Dinsdag naar school gegaan nadat ik was terug gekomen van me weekendtrip. Was toch wel erg moe dus de middag vrij genomen om te slapen. Ze zeiden op de school: Take rest. You look to tired. Dus dat advies maar opgevolgd. Lekker geslapen en weer wat meer energie gekweekt.

Donderdag weer gezwommen met de kinderen sinds een hele lange tijd. Het was al bijna 2 weken geleden sinds de laatste keer vanwege Kodai Kanal, weekentrips en nog wat andere dingen waardoor het niet mogelijk was om te zwemmen. Het was fijn om weer met ze gezwommen te hebben. Want ze genieten er zo van!

Na schooltijd hadden, Kristina, Stine, Marleen en ik met Teddy en zijn vrienden afgesproken. Want hij wilde ons wat laten zien. Dus wij in de auto. Bleek het op het terrein van Teddy Exports te zijn dus een autoritje van 1 minuut en toen alweer uit de auto. We hadden kunnen lopen. Maar hier zijn ze liever lui dan moe geloof ik. Hij bracht ons naar een well. Dit is een diepe grote put. Waar ze water in opvangen voor de planten water te geven. Teddy stapte uit de auto en sprong zo de well in. Het is zo diep om te springen. Ik geloof iets van 11 meters. Je kunt het vergelijken met een springplank als je gaat schoonspringen. Zo hoog! Wij durfde niet van zo hoog te springen. Maar gelukkig was er een trap waar we naar beneden konden lopen en dan springen. Denk dat het een meter of 6 was. Het was echt heel tof om te doen!

In de avond nodigde Amanda ons uit voor een diner. We zijn naar de Gateaway hotel geweest waar we heerlijk hebben gegeten. Na het diner terug naar Teddy Exports waar we maar besloten om een poolparty te houden! Het was echt een super avond. En voordat ik bed lag was het 2 uur, half 3. Gelukkig hoefde ik vrijdag niet te werken want het was Tamil Nieuwjaar. Dus alle kinderen van de school waren vrij. Ze vieren Nieuwjaar hier niet heel uitgebreid.

Vrijdag uitgeslapen en rustig aangedaan. In de middag naar Madurai geweest. Naar de Tailers Market. Hoe kan het ook anders. Want er moesten weer kleren worden opgehaald. Om 5 uur werden we opgehaald door een van de drivers. Want Jane kwam vandaag thuis. Dus wij wilden als verassing haar ophalen op het vliegveld. Op het vliegveld waren zoveel mensen. Want blijkbaar zat Jane met een Indiaase beroemdheid in het vliegtuig.

Zaterdag in de middag nog een keer naar Madurai want Kristina had wat kleren besteld en omdat ze maandag zou vetrekken moest het meteen worden gemaakt en konden we het de dag erna ophalen. Dus vandaar nog een keer naar Madurai. Me buik begon zaterdag niet heel lief voor met zijn. Maar so far so good.

Zondag de hele dag rond gehangen bij het zwembad. Het was een heerlijk dagje! Waarin alles kon en alles mocht. Ben flink verkleurd. Dus zal jullie allemaal jaloers maken als ik terug kom! Wat al over 2 weken is! De tijd gaat zo snel dat ik niet helemaal besef dat het nog maar 2 weken zijn. Zondag avond hadden ze een beamer geregeld en konden we buiten op een groot scherm een film kijken. Privé bioscoop!

Maandag toch maar even naar het ziekenhuis gegaan voor me buik. Want ja ja, de befaamde Indiaase buikgriep heeft me te pakken. Ziekenhuis was een hele ervaring. Er is geen systeem en je kunt zo naar binnen lopen. En dan naar een dokter toe gaan en zeggen dat je ziek bent en dat je geholpen wilt worden. Het is heel bizar. Maar uiteindelijk bij de juiste dokter terecht gekomen en die heeft me antibiotica en prebiotica voor geschreven. Ik heb een infectie in me darmen zitten en dat moet eruit. De rest van de dag maar thuis gebleven. Afscheid genomen van Kristina en Stine want Kristina is vertrokken naar Goa voor 10 dagen en Stine is naar huis. Heel jammer. Want nu is me Indian family gekrompen.

Kodai Kanal, Houseboat & zon, zee en strand!

Op zondag 1 april vertrokken naar Kodai Kanal. Een van de chauffeurs van Amanda bracht ons naar Dindugul dit is een plaats onder aan de berg om naar Kodai Kanal te gaan. Van daar uit met de bus. Een busrit van 2 uur de bergen in is geen pretje kan ik je vertellen. Wagenziek en nergens waar je de weg kunt zien om je buik in bedwang te houden. Maar het was het waard. Want was is Kodai Kanal mooi!

Toen we aankwamen in Kodai Kanal was het best wel koud. Een flink temperatuur verschil met Madurai. Dus hier kan ik lange broeken, truien en dichte schoenen dragen wie had dat gedacht.

We gingen opzoek naar de Pasam Trust (ziekenhuis). Dit gevonden en de dokter van Passam Trust ontmoet. Een oude man die stokdoof is. Maar hij heeft gestudeerd in Duitsland voor oogarts en spreekt goed Engels. Hij leidde ons rond en liet ons ons onderkomen zien. Een mini huisje voor Amy en mij. Na de rondleiding even naar het centrum gegaan. Het is zo anders dan Madurai alsof je in Oostenrijk bent. Dit was ook te merken aan mijn uiterst goede conditie was al buiten adem als ik een trap op moest lopen.

Wat rondgewandeld in het ‘centrum'. Kodai Kanal is een toeristische plek wat ook goed te merken was. Veel mensen vanuit buiten India maar ook Indiase toeristen wat raar is om te zien want normaal zie ik Indiaase vrouwen in Saree's maar nu zag ik ze in spijkerbroek en t-shirt. We kregen toch wel honger dus gingen we op zoek naar wat te eten. We vonden een Domino's pizza! Dus daar naar binnen even iets anders dan rijst.

Op maandag begonnen we met werken bij Passam Trust. Maar we voelde ons beide niet zo goed. Buik problemen.. Misschien was het toch niet zo slim om pizza te eten. Maar ach wie zich brand moet dan maar op de blaren zitten. Toch aan de slag gegaan. Er zijn 10 dokters vanuit Duitsland die voor twee weken lang operaties uitvoeren. De operaties zijn voor mensen met extreme brandwonden. Bijvoorbeeld, een vrouw die gas aan het pompen is voor het fornuis en dan ontploft de hele boel. Hierdoor staat de vrouw in brand. Door de pijn gaat ze in de meest gemakkelijke positie staan en dat is in de meeste gevallen met de kin op de borst en de arm tegen je aan en naar boven. Doordat ze zo staan schroeit de huid aan elkaar vast waardoor de kin vast zit aan de borst en de arm dubbel geplakt zit en vast zit aan je bovenlijf ook zijn er veel vingers verbogen en niet meer te gebruiken. De chirurgen proberen de kin van de borst te scheiden zodat het hoofd weer normaal op je romp staat. Ook zorgen ze ervoor dat de arm weer ‘normaal' wordt. Het is heel indrukkwekkend om de operaties te zien. En dat we toestemming hebben om te kijken is denk ik nog wel meer bijzonder. Ik had nooit gedacht een operatie van zo dichtbij te kunnen zien, zeker niet hier.

De dokter, eigenaar van Passam Trust wil zoveel mogelijk mensen helpen. En geeft daarom consulten, operaties, medicijnen en alle benodigdheden gratis. Hij is een heel gelovig man en ziet dit als zijn doel in het leven. Hij gaat naar verschillende dorpen toe en helpt daar de mensen als ze medische hulp nodig hebben. Het is heel bijzonder om zo iemand te mogen ontmoeten en dat hij ons toe laat in zijn ziekenhuis. Ik ben blij dat ik gegaan ben!

Op dinsdag zijn we eerder weg gegaan zodat we het Kodai Kanal lake konden zien. Dit is een heel groot meer. We hebben een fietsboot gehuurd en zijn wat rond gefietst over het water. Er waren heel veel mensen op het water. En ook heel veel mannen die ons de hele tijd volgde, dit was echt heel irritant. En ook steeds foto's maken. Dit was minder.

Op woensdag zouden we terug gaan met de bus. Tot dat Amanda me smste dat er een chauffeur in Kodai Kanal was die ons kon ophalen en helemaal terug kon brengen naar Teddy Exports! Dat sloegen we natuurlijk niet af. Want de bus is prima maar een auto met comfortabele stoelen en airco is toch beter.

Bij terugkomst was er een nieuwe vrijwilliger aangekomen. Ze heet Marleen en rara waar komt ze vandaan. Uit Nederland. Het is raar om Nederlands te kunnen spreken want me denken is alleen maar in het Engels omdat ik hier alleen Engels kan spreken.

Donderdag gewerkt voor een dagje want op vrijdag vertrokken we met 8 meiden voor een weekendtrip naar Kollam en Verkala. We vertrokken om 8 uur in de ochtend omdat we eerst nog naar de Tailers Market moesten om wat kleren op te halen. Om 11.20 vertrok onze trein naar een plaatsje waar ik de naam niet van heb onthouden. Van hier vandaan moesten we de bus nemen naar Kollam. De trein is al een ervaring op zich hier. Maar het was prima te doen. Aangekomen op het treinstation met 8 meiden en al onze bagage is een riksja! Wat echt heel grappig! Ik hing half uit de riksja maar dat kan hier allemaal! Het was vooral veel lachen en hobbelen.

Op het busstation waren er heel veel bedelaars. Vooral de kinderen waren erg. Ze kwamen naar je toe begonnen aan je arm te trekken. En je fles water af te pakken. Dit is de ergste vorm van bedelen wat ik tot nu toe heb gezien in India. Ik schrok er best van. Ze bleven ons volgen overal waar we gingen. We moesten nog 45 minuten wachten op de bus dus het werd best irritant.

De bus kwam eindelijk. Dit was prima, maar om half 5 stopte de bus plotseling. Want er was tea time. Iedereen de bus uit om een kopje thee te nuttigen als je wilde. Het was zo apart. Maar het had ook wel weer iets grappigs. Dus na het kopje thee nog 3 uur in de bus. En toen waren we eindelijk in Kollam, Kerala. Kerala is een andere staat in India. Hier opzoek naar een hotel en wat te eten. We waren allemaal moe en hadden honger. En als je dan 8 meiden bij elkaar hebt wordt je daar als receptionist niet vrolijk van. Maar uiteindelijk hadden we dan toch de kamers en konden we ook wat gaan eten.

De volgende morgen moesten we om 10 uur bij een ander hotel zijn voor the House Boat. Het was echt heel tof op the House Boat. We bleven hier voor een dag en een nacht. Ze zorgden voor eten en drinken. En ook hadden we nog een kanotochtje. Het was heel gezellig met al die meiden. Vooral in de avond na het eten toen het bier open ging.

De volgende dag weer naar het treinstation voor een trein naar Varkala! This is the Beach. Het is er heel erg toeristisch maar dat boeide even niet. Want het voelde als vakantie en we konden gewoon in rokjes, jurkjes, korte broekjes, hempjes lopen. Dus geen schouders en knieën bedekken. Dit was echt even een verademing. Helaas was ik niet heel lekker kreeg ik last van me buik. In een strandtent gestrand en daar zorgde ze heel goed voor me. Heerlijk in een hangmat gelegen voor 2 uurtjes en toen ging het weer helemaal goed en was ik er weer klaar voor. Nog even naar het strand geweest en gezond in me bikini! Dus misschien wordt ik toch nog bruin. Ook maar even een pedicure gedaan. Gewoon omdat het kan. Het was een beetje een verwen weekend! In de avond lekker uit eten geweest. En daarna naar een cocktailbar!

Op maandag nog even van het strand genoten en toen om half 3 in een riksja naar het treinstation gesjeest omdat de trein om 3 uur ging en we nog geen kaartjes hadden. Dus ik uit de riksja gesprongen meteen de rij in om kaartjes te kopen. En om 5 voor 3 hadden we kaartjes en konden we met een gerust hart de trein in. Terug in Kollam wat gegeten en toen om half 7 hadden we de slaaptrein terug naar Madurai. Dit was niet echt heel tof. Want een slaaptrein betekent dat je wel bedden hebt maar er zijn meer mensen in de trein en het stinkt, is vies, luidruchtig noem maar op. Wat was ik blij dat ik me oordoppen bij me had. Om 5 uur kwamen we aan in Madurai en toen nog terug naar Teddy Exports. Dus uiteindelijk om half 7 bij Teddy Exports. Maar het was het zeker waard! Wat een top weekend!

Verhuizen & Schooltrip

Ik ben verhuist! Sinds twee nachten. Vanaf nu woon ik niet meer in the Bunk House maar woon ik in the Guest House. Ze hebben namen voor alle huizen hier. Ik woon nu met de twee Deense meiden, Kristina en Stine. En als Jane terug is trekt ze ook bij ons in. De kamer is ROZE! En er is fruit op de muur geschilderd, wat insecten aantrekt.. Want de eerste nacht zijn we al op bijen jacht geweest. Er zat een nest in onze badkamer. Die hebben we toch maar even laten verwijderen. Ik word liever niet geprikt terwijl ik onder de douche sta.

Gisteren op een trip geweest met de Special Need School. Het was echt heel tof! Was wel enorm moe toen ik thuis was. Om half 10 zouden we vertrekken dit werd uiteindelijk kwart over 10.. omdat de buschauffeur het lekker rustig aan deed. Maar prima met ze alle in de bus. Toen naar Mr. Goldfish. Dit is een vriend van Amanda en runt een aqua garden. Tenminste zo noemt hij het. Het viel een beetje tegen. Er waren niet heel veel vissen. En de kinderen vonden het ook niet heel boeiend.

Hierna zouden we naar de TMP shop gaan, dit is een meubelzaak met meubels gemaakt van hout door Teddy Exports om te lunchen. Maar de buschauffeur zei dat hij de straat niet in kan met zijn bus. Dus dat werd hem niet. Wat jammer was want daar is het schoon en konden we ook het schone toilet gebruiken. Het was allemaal geregeld. Maar helaas pindakaas.

Dus maar meteen naar de speeltuin om daar te lunchen en naar het toilet te gaan. Het toilet werd hem niet. Het was zo vies en smerig. Het stonk er naar poep. Dus dacht ik laat maar ik ga wel als ik weer thuis ben. Met ze alle geluncht in het speelpark. We hadden lunch mee genomen, tomatorice en chips. Ja echt chips. Daarna de kinderen laten spelen. Ze genoten er erg van. Maar de leraressen zijn zo panisch dat de kinderen iets overkomt. Want als dat gebeurt worden de ouders boos en willen weten wat er met hun kind gebeurt is. Ik dacht laat ze lekker spelen. Er wordt veel voor de kinderen besloten wat ze wel maar vooral niet mogen doen!

Om kwart over 2 terug in de bus om weer terug naar de school te gaan. Het was nog een uur rijden. Iedereen was best wel moe. Het meisje dat naast me zat viel op me schoot in slaap. Ik ben blij dat ik de kinderen een leuke dag heb kunnen bezorgen en dat ze het naar hun zin hebben gehad! Ik heb ook een leuke dag gehad en ben blij om een dag niet in het klaslokaal te zitten maar lekker wat te kunnen doen!

druk druk druk..

Jeetje, alweer een week voorbij! De tijd vliegt hier daadwerkelijk voorbij. Ik ben nu alweer begonnen aan me vierde week hier. En heb er dus nog maar 5 te gaan! En zoveel plannen en dingen die ik nog wil zien en wil doen. Druk druk druk maar ontzettend leuk en ik geniet er echt van!

Ik zal jullie even een update geven van wat er allemaal is gebeurt de afgelopen week!

Maandag zijn er drie nieuwe vrijwilligers gekomen 2 meisjes uit Denemarken, Kristina en Stine en 1 jongen uit Frankrijk, Vincent. Ik vind het leuk dat er wat meer mensen komen want dat geeft toch wat meer aanspraak.

Ik heb de leraressen gevraagd waarom ze de kinderen slaan, was ik toch wel erg nieuwsgierig naar. Ze zeggen dat het advies is om met ze te praten maar dat ze vaak niet luisteren en dat een tik dus de makkelijkste oplossing is. Ik vind dat nogal ver gaan heb ik ook gezegd. Maar het is de manier van lesgeven geworden dus weten de leraressen niet beter en de kinderen ook niet. Ook zeggen ze dat de kinderen liever op school zijn dan dat ze thuis zijn. Want de ouders geven de kinderen geen aandacht omdat ze gehandicapt zijn. Dat vond ik echt heel erg om te horen! Hier wordt het gezien als een straf als je een gehandicapt kind krijgt.

Dinsdag was er weer het volunteers dinner wat elke dinsdag gehouden wordt. Hier sprak ik een meisje, Amy (UK) die vroeg ik met haar naar KodaiKanal wil voor een project daar. Het is voor 5 dagen en we gaan volgende week. Het is een project van een jonge Indiaase jongen die rondreist door Zuid-India om gratis of tegen een kleine vergoeding operaties te verzorgen. Nou ben ik niet de grootste fan van operaties en heb dit ook tegen Amy gezegd maar ze zei dat we ook konden verzorgen. Ik heb ja gezegd omdat ik het leuk vind om ook iets anders te doen dan alleen maar de Special Need School. We vertrekken op zondag morgen en komen donderdag weer terug. Ik ben benieuwd hoe het zal zijn.

Op woensdag kreeg ik een uitnodiging voor een bruiloft van een van de leraressen van de Primary School. Ik ken haar niet maar toch wilde ze dat ik zou komen. Ik ben niet gegaan want ik vond het toch maar een raar iets naar een bruiloft gaan van iemand die je niet kent. Ook gaven ze me cake. Zo zoet het lijkt wel alsof ze in al het eten kilo's suiker stoppen.

Het is best stom eigenlijk want als ik op de school ben. Doen de leraressen alles, kleuren, knutselen noem maar op. En de leerlingen kijken toe. Als ik ze vraag of ze ook willen knutselen zeggen ze nee. Het zal wel het systeem zijn hier maar ik vind het niet leuk. Ik probeer daarom zoveel mogelijk de kinderen erbij te betrekken. De bellenblaas is nog steeds een groot succes hier!

Ik heb geregeld om aankomende donderdag op een trip te gaan met de kinderen. We gaan naar een grote speeltuin in Madurai en ook gaan we naar een soort van aquarium. Ik denk dat de kinderen het leuk zullen vinden even weg uit het klaslokaal en wat anders doen! Het is hier zo makkelijk om iets te regelen je hoeft het maar te roepen en het wordt al geregeld voor je.

Vrijdag waren er maar 6 leerlingen in plaats van de 50 die er normaal gesproken zijn! Het was bijna 1 op 1 begeleiding. Zo raar. Wel gezwommen in de middag met 3 van de 6 kinderen die er waren. Om 16 uur ben ik met Rajie (lerares) mee naar haar huis gegaan. Ze had me uitgenodigd om bij haar te komen eten. Zo lief. Haar moeder had zich helemaal voor me uitgesloofd. Van alles in huis gehaald en gemaakt. Rijst met kip en een curry. Het was erg lekker! En zo attent van ze.

Zaterdag was een minder leuke dag.. Me buik vond de kip toch niet zo heel goed idee. Ik was er ziek van. De hele dag zo beetje in bed gebleven. En toch maar even een dokter opgezocht. Die me 3 verschillende soorten pillen gaf en een vies chemisch roze drankje.. wat niet echt een aanrader is. Maar het heeft geholpen ik voelde me aan het eind van de dag toch een stuk beter!

Zondag heerlijk ontbeten met Jane in the Gateaway Hotel! Een erg luxe en ‘duur' hotel! Je betaalt 2000 roepies voor 1 nacht dat is ongeveer 30 euro. Maar voor hier is het erg duur. Het ontbijt was heerlijk ze hadden van alles, croissants, cornflakes, vers fruit, een kok die een verse omelet voor je maakt. Het was heerlijk! De rest van de dag een beetje gewinkeld en wat souvenirs gekocht.

Toen we terug waren lekker het zwembad in gedoken. En omdat we de hele dag eigenlijk niks hadden gegeten hadden we best wel zin in een snack. Dus toen Vincent verscheen hebben we hem even aan zijn jasje getrokken en gevraagd of hij voor ons iets lekkers kon halen en wat te drinken. And he did! Hij kwam terug met een dienblad vol versfruit, sap en CHOCOLA!

Ik zal wat foto's plaatsen. Liefs Lizan

weekentrip Rameswaram

Om 12 uur weggegaan bij de Special Needs School. Toen geluncht en om kwart over 1 vertrokken met een chauffeur naar het desbetreffende busstation in Madurai. Hier aangekomen gingen we opzoek naar de plek waar de bus zou vertrekken. Gevonden, gewacht tot half 4 en toen vertrokken naar Rameswaram in een prachtige bus. Waar de stoelen te smal zijn voor iedereen zijn kont en je begint te zweten zodra je in stapt. Het lijkt wel alsof de bus ieder moment uit elkaar kan vallen. 4 uur lang zitten op een houten stoel met een dun laagje stof erop is niet het beste idee dat ooit in me is opgekomen! En behalve dat houden ze hier meer van hun claxon dan van wat dan ook. Ze kunnen niet zonder dat ding rijden!

Aangekomen in Rameswaram in een riksja gesprongen en naar het hotel gesjeest. Hier aangekomen kregen Jane en ik niet de meest schone kamer toegewezen.. Vieze vloer, een gat in de grond als toilet, vieze bedlakens en KAKKERLAKKEN! Bah. Dus is Jane gaan vragen voor een andere kamer. Deze was schoner en hier hadden we een echt toilet! Maar we sliepen wel precies naast de generator. Dus telkens wanneer de stroom uitviel begon dat ding te loeien. Het waren niet me twee beste nachten tot zover in India.

Na wat gegeten te hebben zijn we maar meteen gaan slapen. Ik voelde me zo moe en gebroken van de busreis.

Zaterdag zijn we de hele dag op pad geweest! Eerst een boottocht, dit was niet heel bijzonder. Daarna verschillende tempels bezocht het leek wel of er geen eind aan kwam zoveel tempels zijn er! Tussendoor nog naar een brug toe geweest waar een brug naast ligt waar de trein overheen gaat en deze kan open. Hier zijn de Indiaase mensen erg trots op en moesten we dus gezien hebben. Ook stond er op de brug dat je er niet mocht parkeren en toch stonden overal auto's. Het is de exception of the rule. Zoals bijna alles dat hier is.

Om half 2 weer terug naar het hotel om te lunchen en om 3 uur gingen we weer op stap. We zouden naar het strand gaan! Maar eerst nog even een tempel bezoeken.

De weg naar het strand toe was gezellig maar vooral erg hobbelig een echte bumpy ride. Op het strand waren wij de bezienswaardigheid. Iedereen maakt maar foto's van je. Ze proberen het te verbergen of doen het stiekem. Maar je weet gewoon dat ze een foto van je willen maken. Ze gaan ergens voor je staan en jij staat te kletsen en dan maken ze een foto. Als ze het zouden vragen geen probleem. Maar ze vragen niks. Het is een grappig gezicht maar soms ook irritant.

Om 6 uur gingen we weer terug naar het hotel waar we even konden rusten om daarna naar een hotel te gaan om te eten. Dit was erg goed en lekker! Projects Abroad trakteerde ons hierop. Wat me opvalt is dat ik hier totaal niet hongerig ben. Komt denk ik door de warmte.

Zondagochtend mochten we zelf bepalen wat we gingen doen. Dus zijn Jane en ik naar de tempel aan het eind van de straat gegaan. De tempel die we nog niet hadden bezichtigt maar het dichtst bij ons hotel was. Hier naar binnen gegaan en het bleek een tempel te zijn met heilig water dus iedereen kwam hier naar toe om een soort van douche te nemen met heilig water. In de tempel raakte we verdwaald.. Het was er zo groot en zoveel gangen en alles lijkt op elkaar. Uiteindelijk toch de weg terug weer gevonden.

Bij buitenkomst zijn we naar het strand toe gelopen. Hier was het zo vies en smerig! Overal ligt afval en koeienstront. En de koeien en geiten lopen overal. Ook hier blijkt het water heilig te zijn en gaan mensen de zee in. Zo vies want iedereen piest en poept maar van zich af. Het stonk er naar een riool. Dit was niet een prettig gezicht.

Om half 12 zijn we vertrokken vanuit Rameswaram en om 5 uur was ik weer ‘thuis'. Dus reken maar uit, dat zijn 5 en een half uur! Wel nog een watermeloen onderweg gekocht en deze heerlijk in het zwembad op gegeten!

Voor avondeten pasta en een koud glas bier! Ik weet het zeker ik leef hier luxe Indiaase leven!

Liefs!

Madurai & Special Needs School

Helloo!

Hier weer even een berichtje van mij voor jullie! Zo leuk dat jullie zo enthousiast zijn allemaal :) En ik vind het lezen van jullie berichtjes echt heel tof.

Ik heb zoveel gedaan de afeglopen week dat ik niet waar ik moet beginnen! Maar gelukkig heb ik alles opgeschreven zodat ik niks vergeet! Slimme ik.

Wat me nog steeds niet lekker zit als ik naar de Special Needs School toe ga is dat ze een stoel voor me gaan halen terwijl iedereen op de grond zit. Ik voel me er erg ongemakkelijk door. Maar ik heb ze inmiddels zover dat het prima is dat ik ook op de grond zit. Projects Abroad de organisatie waar ik ben bij aangesloten heeft me gevraagd of er dingen zijn die ze echt nodig hebben in de Special Needs School. Dus heb ik aan het hoofd van de school gevraagd of er dingen nodig waren en hij wilde graag tafels en stoelen hebben! Dus dat wordt geregeld. Ben zo blij voor ze want ze kijken er echt naar uit! En het zou het onderwijs echt verbeteren.

Ze geven de kinderen wel minder tikken als ik er ben heb ik het idee. Want nu kijk ik ernaar en dan zijn de leraressen toch meer op hun hoede. Het hoort er hier bij ben ik bang. Maandag ben ik begonnen in het zwembad. Ik dacht dat ik ze oefeningen moest leren om hun motorische en lichamelijke vaardigheden te ontwikkelingen. Maar eigenlijk is het meer een zwemles dan therapie. Het is leuk voor de afwisseling en het is ook zeker niet verkeerd om het zwembad in te mogen met tempraturen van boven de 30 graden!

Vorige week donderdag op vrijdagnacht was een ramp. Ik voelde me niet lekker dus was optijd naar bed gegaan. Werd ik midden in de nacht wakker badend in het zweet en krampen in me buik. Gelukkig voor mij geen buikloop maar was vrijdagochtend toch maar niet gaan werken maar heb lekker geslapen en van de airco genoten!

Van het weekend kleren wezen kopen! Na ja wezen kopen.. stof uitgekozen, me maten laten opnemen en toen kon ik ze gisteren ophalen! Het is zo anders maar zo leuk. Want je krijgt echt iets orgineels! Gisteren me broeken opgehaald en ben er zo blij mee!

Maandag was best wel een feest dag want ik krijg voor avondeten in plaats van rijst.. LASAGNE!! Ja echt waar. Lucky me! Het is hier best wel een luxekamp met een zwembad, tv, airco, computer, lasagne, een kok, en een WASMACHINE! Dat betekent dat ik me kleren niet in de rivier hoef te wassen :p (en iemand die de was voor me doet..)

Gisteren op werk lieten ze me een fotoalbum zien van een bruiloft. Leuk om te zien maar ze lachen hier helemaal niet op foto's. En ook het bruidspaar leek niet echt gelukkig met de keuze voor elkaar. Wat ook wel logisch is want ze hebben elkaar niet gekozen maar zijn uitgehuwlijkt. Dit gebeurt hier in 95% van de gevallen nog steeds. Ik vroeg aan een van de leraressen of ze het niet jammer vond dat ze zelf niet mocht kiezen en toen zei ze: Als mijn ouders vinden dat het een goede jongen is en zij gelukkig zijn vind ik het ook goed en ben ik ook gelukkig.

Ook was gisteren weer het vrijwilligers Dinner het was dit keer meer een succes dan de vorige keer! Ik heb nu veel meer kunnen kletsen en ik zat naast een Nederlands meisje, Anne. Dit was gezellig. Wel is het raar om weer Nederlands te spreken want ik begin te merken dat ik zelfs in het Engels begin te denken en ook in het Engels wil gaan schrijven, omdat ik hier natuurlijk alleen maar mee bezig ben!

Jane en ik hebben onze eigen 'badkamer', maar we denken dat er iemand is die hem gebruikt naast ons. Want op mysterieuze wijze verdwijnt de shampoo en ook het toiletpapier vliegt er doorheen.. Dus dat wordt op boevenjacht! hihi

Er is aankomend weekend een weekendtrip naar Rameshwaram. Dit ligt in het Oosten van Tamil Nadu, India. Het is de plaats waar je een oversteek kunt maken naar Sri Lanka! Ben benieuwd. Wel wordt het een busreis van 4 uur. Nu zul je denken dat valt wel mee nou dan heb je de bussen hier nog niet gezien..

Ik wilde meer foto's uploaden maar de website had er geen zin in. Dus ik hoop dat ik deze week wat meer foto's aan jullie kan laten zien. Zodat jullie een nog betere indruk krijgen van wat ik hier allemaal doe!

Liefs!

Teddy Exports

Hi everyone!

Hoe is het? Met mij gaat het goed.

Maandagochtend werd ik opgehaald om naar een andere mijn placement toe te gaan. Namelijk Teddy Exports! Hier woon ik nu ook en blijf ik de rest van de twee maanden.

Teddy Exports is een productiebedrijf die fairtraide producten maken voor onder ander The Body Shop. Zo maken ze tassen, toilettassen, massage producten enz. Ook is er op het zelfde terrein een kinderdagverblijf, een basisschool, een middelbare school en een Special Needs school.

Bij de Special Needs school ga ik werken. Of ben ik beter gezegd dinsdag begonnen. Het is een school voor lichamelijk en verstandelijk gehandicapten kinderen van 6 tot 16 jaar. Ik heb natuurlijk wel ervaring met deze doelgroep maar toch is het wennen! Want ze gaan heel anders om met de kinderen. Een goed voorbeeld is dat ze een kind een tik op het hoofd geven als ze iets hebben gedaan wat niet mocht. Hier schrok ik best van!

Er zijn 50 kinderen in de school allemaal in 1 klaslokaal! Het zijn er zoveel en de namen zijn zo moeilijk te onthouden maar vooral uittespreken! Vanaf volgende week ga ik met een aantal van de lichamelijk gehandicapten naar het zwembad toe om ze daar therapie te geven. Zodat de lichamelijke en motorische functies verbeteren. Dit zal ik waarschijnlijk voor twee maanden gaan doen. Niet elke dag in het zwembad natuurlijk, ik denk twee keer in de week. Hier ben ik blij om want het is zo warm hier in India dat een beetje afkoeling geen kwaad kan! Ik moet mijn kleren aanhouden als ik het water in ga want ze houden hier niet zo van blote huid..

Daarom ga ik dit weekend ook naar Madurai toe om wat kleren te laten maken of te kopen want ik heb natuurlijk alleen maar westerse kleren mee genomen die voor hier veels te bloot zijn. Ik heb hier een nieuwe kamergenoot ze heet Jane en komt uit Denemarken zij gaat met mij mee naar Madurai.

Gisteren ben ik met haar naar het Volunteer Dinner geweest in Madurai om wat andere vrijwilligers te ontmoeten. Dit was best leuk, maar de meeste vrijwilligers kennen elkaar al langer en praten snel engels (de meeste komen uit Engeland) waardoor het lastig was om er tussen te komen. Ach, volgende keer beter. Want er is iedere dinsdag een Dinner. Dus het zal wel goed komen.

Leuk om jullie berichtjes te lezen. Dat doet me goed!

BYE xxx